Jako że nie istnieją żadne świadectwa pisane dotyczące historii tego miejsca. Zimbabwe przez długi czas stanowiło zagadkę. Pierwsi osadnicy europejscy, przekonani o swojej wyższości nad ludnością afrykańską, nie dopuszczali do siebie myśli, że tak monumentalne budowle mogą być wytworem miejscowej kultury. Ich powstanie przypisywali Fenicjanom lub królowej Sabie. Jednak pomimo luk w naszej wiedzy, nie ulega wątpliwości, że państwo, którego centrum stanowiło Zimbabwe, stworzone zostało przez ludność tubylczą, prawdopodobnie już w VII wieku n. e. Budowa „stolicy'' zaczęła się około 1200 roku i trwała do XVI w., kiedy - z niewiadomych przyczyn - miasto zostało opuszczone. Przybycie żeglarzy portugalskich do zachodniej Afryki miało rozpocząć nową erę w historii kontynentu. Niedaleko wybrzeża przybysze natknęli się na afrykańskie królestwo, Benin, które przetrwało do końca XIX w., kiedy to zostało opanowane przez Francuzów. Benin i sąsiadujące z nim miasto Ife słyną z wyprodukowanych na ich terenie wspaniałych rzeźb. rantuje przynależność do większej jednostki politycznej. Zorganizowani w rodziny lub klany, stanowili łatwą zdobycz dla łowców niewolników. Arabowie przez wieki najeżdżali terytoria położone w głębi kontynentu, szukając niewolników, jednak dopiero Europejczycy rozwinęli ten proceder na szeroką skalę. Od XVI w. ogromna liczba ludności afrykańskiej byta siłą przewożona okrętami do Ameryki, co spowodowało trudne do oszacowania straty dla społeczności Czarnego Lądu i jej rozwoju. Także silniejsze państwa afrykańskie braty udział w tym zbrodniczym handlu. Polowania na niewolników i wymienianie ich na złoto było źródłem potęgi i bogactwa królestwa Aszanti na początku XVIII w. W miarę rozwoju - po wprowadzeniu skutecznej administracji z centrum w stolicy państwa. Kumasi. oraz zorganizowaniu sieci gońców, utrzymujących komunikację